بازگشت مهاجرین از حبشه به مکه

به مهاجرین که همیشه از آنجا مراقب اوضاع و در جستجوی اخبار مکه بودند خبر رسید که کفار مکه از دشمنی با مسلمین دست کشیده اند و مسلمین در مکه آسوده و در دین خود آزادند.

لهذا دیگر با این وضع لازم ندانستند که از وطن و قوم خود دور و از دیدار حضرت رسول محروم باشند پس همان به که به مکه باز آیند ولی اتفاقاً وقتی که به مکه رسیدند فهمیدن که مشرکین طبق مصلحت خود موقتاً آرام گرفته بودند و چون از مذاکره با حضرت رسول که یکبار به وسیله ابوطالب و بار دیگر مستقیماً با آنحضرت انجام داده اند نتیجه ای به نفع خود نگرفته اند  و دراین فاصله کوتاه در امر خود مطالعه کرده صلاح خود را چنین دیده اند که تمام کفار قریش به منظور اعدوات و اذیت مسلمین و قطع معاشرت با بنی هاشم که طایفه آنحضرت میباشند دست اتحاد به هم داده عهدنامه ای در این خصوص نوشته اند و برای آنکه به این عهدنامه اهمیت خاصی داده شود آن را در کعبه شریف گذاشته اند،و عملا بیش از پیش بر مسلمین سخت گیری کرده در اذیت و ستم بر آنها تا آنجائکه دستشان میرسد فروگذار نمی شوند و حتی خود آنحضرت هم کم و بیش مورد هجوم آنها قرار میگیرد.

لهذا این گروه مهاجر با عده دیگری از مسلمین مکه که جعفر ابن ابی طالب برادر سیدنا علی نیز با آنها بود مجدداً به کشور حبشه مهاجرت کرده در آنجا ماندند تا وقتیکه مسلمین و حضرت رسول به مدینه منوره هجرت کردند آنگاه از حبشه به مدینه منوره آمده به مسلمین پیوستند.